Özel Dedektif Bürosu Hikayelerinin Geçmişi

 Dedektiflik hikayesi, amatör ya da profesyonel bir özel dedektifin bir suçu ya da bir dizi suçu çözdüğü bir kurgu türüdür . Birkaç istisna dışında, suç bir ya da daha çok cinayeti içerir (ara sıra, özel dedektif hikayeleri inanılmaz hırsızlıklar ya da şantaj ile ilgili olabilir, yalnız bu seyrekdir).

Dedektif hikayeleri mantığa dayandığından, doğaüstü unsurlar seyrek devreye girer. Dedektif bir dedektif, bir polis, yaşlı bir dul veya genç bir kız olabilir, yalnız genelde suçu çözüme ulaştırmakten kazanacağı hiçbir şey yoktur.

 Polis işlemlerinin, Korku filmlerinin, gerçek suç hikayelerinin ve diğer suç ile ilgili türlerin aksine gizem hikayeleri tipik olarak cinayetin kanına, kanına ve korkunç detaylarına değil, bunun yerine çözülmemiş bir cinayetin bulmacasına odaklanır. Çağdaş gizem yazarları grafik detaylar ya da grafik seks üzerinde durabilirken, bu hala biraz seyrekdir. Aslında "klasik" gizemlerin çoğu, kurbanın kafasına vurulduğu, zehirlendiği, bıçaklandığı ya da oldukça az acı çekerek ya da hiç acı çekmeden tek bir darbede öldürüldüğü "hoş, temiz" cinayetler kategorisine girer.

Dedektif Hikayelerinin Geçmişi

İlk "resmi" özel dedektif bürosu hikayesi, 1841'de Edgar Allen Poe tarafından yazılan Rue Morgue'daki Cinayetler'di . Poe, bir gizem veya cinayet içeren ilk hikaye olmasa da, o zaman içinder yeni olan özel dedektif karakterini tanıtan ilk hikaye oldu. Aynı zamanda tamamıyla cinayet ile ilgili bir bulmacanın çözümü etrafında dönen ilk hikayeydi.

Poe'nun yazıları kısa hikâye lerdi, yalnız Wilkie Collins'in Aytaşı, bunun yanı sıra bir cinayet gizemi olan tam uzunlukta bir gotik Romandı.

Tüm kurgusal özel dedektiflerin en ünlüsü Sherlock Holmes, 1887'de Strand Dergisi için Arthur Conan Doyle tarafından icat edildi . Polisten bağımsız olarak çalışan "danışman özel dedektif" fikrini geliştiren Conan Doyle'du. Khamleyi komedi, drama, stres veya ipuçlarının ve kırmızı ringaların yanlış yorumlamalarıyla okuyucuyu şaşırtma fırsatı sunabilecek pek parlak olmayan bir arkadaş.

"Gizemlerin Altın Çağı" - 1920'ler ve 1930'lar - Agatha Christie, Dorothy Sayers, Josephine Tey, Ngaio Marsh gibi yazarları içeriyordu. Bu yazarlar centilmen özel dedektifler yarattılar ve anımsatıcı ortamlar - diğerlerinin yanı sıra köşkler, yolcu gemileri ve arkeolojik kazılar - okuyucuları büyülemeye devam etti.

Gizem Hikayeleri Türleri

Gizemli hikayelerin birkaç alt türü vardır.  Belirli bir türü yazmak için "resmi" kurallar dizisi bulunmamakla beraber , bu açıklamalar yardımcı olması gereklidir:

neredeyse her zaman ufak bir kasaba ya da köyde geçen nazik bir özel dedektif hikayesidir. Dedektif amatör bir özel dedektif, genelde bir kadın.